İşçilere, emekçi halka, gençliğe sınıfın sözünü taşıyacak bir gazete ihtiyacı var” ile başladı, tam 2 yıl önce gazetemizin serüveni. Ancak kolay değildi, çünkü mali zorlukların yanında, politik zorlukları vardı. Üstelik bunca gazetenin içerisinde yaşam bulmak, farklılığını ortaya koyabilmek ayrı bir zorluktu. Heyecanla çıktık yola… Zorluklara değil, hedeflere kilitlendik. Yoklukları, zorlukları aşarak ilerledik. Ve bu sayıyla 24 sayıyı geride bırakmış olduk.

Devrimci Marksist bir işçi gazetesinin sürekliliğini sağlamanın hiç de kolay olmadığı bir coğrafyada, gazetemizi geliştirerek ayakta tutmayı başardık.

İlk sayımızdan itibaren emekçilerin, ezilen kesimlerin dilinden konuşmaya çalıştık. Onların mücadelelerini sadece yazmadık, bizzat omuzdaşı olduk. Nerede grev, direniş varsa okurlarımız, gazetemiz oradaydı. Reklamcılığa kapılmadan, ikamecilik yapmadan, sol rekabetçilikten uzak durarak ama aynı zamanda sınıfın birliği ve kazanımları için mütevazı görevleri yerine getirmeye çalışarak mücadelelerin içinde yer aldık.

İşçi Cephesi Gazetesi, sadece işçilerin değil ezilen, sömürülen, baskı altında tutulan tüm kesimlerin sesi olmaya çalıştı. Ezilen uluslara, kadınlara ve gençliğe sayfalarını açtı, her sayıda onlara özel bölüm ayırdı. Kürtlerin, Alevilerin, Romanların, lgbtt bireylerin, kadınların, gençliğin, göçmenlerin, baskı altında kalan tüm kesimlerin mücadelelerine destek oldu.

İşçi Cephesi Gazetesi, her türden ulusalcılığın karşısında işçi sınıfının uluslararası birliğinin savunucusu oldu. Milliyetçiliğe, ayrımcılığa karşı çıktı. AKP hükümetinin işçi düşmanı neoliberal politikalarını eleştirirken, ulusalcı, Kemalist, “statükocu” kesimlerin her biri ile çizgisini ayırdı. Burjuvazinin ve bürokrasinin tüm kesimlerinden bağımsız bir sınıf çizgisini savundu. Ne sol liberalizm bataklığına, ne de ulusalcı sol sapmaya teslim oldu.

Baştaki heyecanımız gazetemizin doğum sancılarıydı. Şimdi yeni görevler var önümüzde… Sınıf partisine ihtiyaç var dedik. Ulusalcı olmayan, enternasyonalist, demokratik-merkeziyetçi, işçilerin birliğini savunan bir sınıf partisine … Şimdi görev, bu partinin somut bir gerçeklik haline getirilmesi…

İşçi Cephesi Gazetesi 3. yılına girerken işçi sınıfını, emekçi halkımızı ve mücadele etmek isteyen gençliği böylesi bir sınıf partisinin inşasına dün olduğu gibi bugün de omuz vermeye çağırıyor.

Birinci sayımızın tanıtım toplantısında, bir arkadaşımız etkinlikten önceki gece annesinin yaptığı konuşmayı anlatmıştı. Gecenin geç saatlerinde yanına gelen annesi halen çalışan yoldaşımızı görünce şöyle diyordu:İnanıyorum, başaracaksınız!;

Evet inanıyoruz, başaracağız!